ปล่อยวาง...ว่างเปล่า

เมื่อคืนที่ผ่านมา ฉันฝัน

ฝันว่าเธอกลับมาอยู่ด้วยกัน อีกครั้ง อีกแล้ว

เป็นความฝันที่แจ่มชัดราวกับเป็นความจริง

มีแต่จิตสำนึกลึกๆคอยเตือนว่า ฉันแค่ฝันไป ฉันแค่ฝันไป

แต่ฉันก็เลือกที่จะไม่สนใจคำเตือนนั้น

ความจริง ฉันมัวแต่มีความสุขจนลืมที่จะไม่สนใจ

ความรู้สึกได้ถูกย้อนกลับไป เหมือนตอนยังอยู่ด้วยกัน

น่าแปลกที่ในความฝันจำได้แต่เรื่องดีๆที่มีให้กัน

ทำให้มีความสุขมาก ถึงมากที่สุด

มารู้ตัวอีกทีได้ยินเสียงไก่ขันตอนเช้า

ฉันยังเชื่อว่าความฝันเป็นสิ่งที่เกิดขึันจริง

จนกระทั่งน้ำจากฝักบัวแตะถูกใบหน้า

ฉันจึงค่อยๆกลับสู่โลกความจริงอีกครั้ง

อีกครั้ง อีกครั้ง อีกครั้ง

รู้สึกแบบนี้อีกครั้ง อีกแล้ว

เมื่อไหร่มันจะหายไปสักทีนะ

ทั้งที่คิดว่าเริ่มต้นใหม่กับตัวเองได้แล้ว

แต่ก็จะฝันยังงี้  ซ้ำแล้วซ้ำอีก

ทำไม....

ทำไม...ต้องฝัน

edit @ 1 Jul 2009 23:28:53 by Rarve

ขอบคุณทุกๆคนเลยนะ...

ที่ทำให้ได้รับรู้ว่า โลกนี้มันอบอุ่นและน่าอยู่แค่ไหน

ขอบคุณที่ช่วยให้ยังคงมีกำลังใจที่จะก้าวต่อไป

ขอบคุณที่ไม่หายไปไหนตอนที่ต้องการใครสักคน

ขอบคุณเพื่อนๆที่ยังคงอยู่ด้วยกัน รับฟังเรื่องที่ฉันพูด

ขอบคุณพี่ๆสำหรับคำแนะนำดีๆ และเป็นแบบอย่างที่ดีให้ฉันก้าวตาม

ขอบคุณพ่อ-แม่ ที่ไม่เคยหายไปไหนและเข้าใจเสมอ

ขอบคุณบองโก้ บัดดี้ บุญมา ที่รับฟังเรื่องที่ฉันพูด

ถึงพวกแกจะฟังไม่รู้เรื่อง แต่ฉันเชื่อว่าพวกแกเข้าใจความรู้สึกของฉันดี

ขอบคุณทุกๆคนเลยนะ ^^

เรื่องบางเรื่อง ฉันไม่รู้ ไม่เข้าใจ

จึงยิ่งอยากรู้ ยิ่งอยากเข้าใจ

พยายามที่จะเข้าใจเสมอมา

ทำไม...เรื่องที่คนอื่นว่ายาก

ฉันกลับเข้าใจได้ไม่ยากนัก

แต่เรื่องบางเรื่อง ที่เป็นเรื่องง่ายๆสำหรับคนอื่น

กลับไม่เข้าใจ ไม่ว่าจะใช้ความพยายามแค่ไหน

ยิ่งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์...ความรู้สึก

สำหรับฉันมันเป็นเรื่องยาก

คงเพราะฉันใช้เหตุผลมากเกินไป

จนกลายเป็นคนไม่มีความรู้สึกไปแล้ว

ขอโทษนะ ทุกๆคนถ้าฉันเคยทำให้ไม่สบายใจ

เป็นเพราะฉันเองที่ไม่รู้ ไม่เข้าใจในหลายๆอย่าง

จึงได้ทำผิดพลาดไป

ขอโทษนะ